امروزه تعداد بسیاری مجموعه و سریال تلویزیونی با موضوع های گوناگون ساخته می شود که در شکل دهی محتوی و ساختار آن ها، مکان (لوکیشن) نقشی کلیدی بر عهده دارد. این آثار به عنوان درام مکان محور طبقه بندی می شوند. گونه ی خاصی از درام های تلویزیونی که به زندگی افراد در یک خانه یا مجتمع آپارتمانی می پردازد «درام آپارتمانی » خوانده می شود. با وجود نمونه های بسیار درام های مکان محور، این نوع درام ها هنوز به شکلی اساسی و ساختاری مطالعه نشده اند؛ به همین سبب در این مقاله با تمرکز بر درام آپارتمانی، این پرسش ها مطرح می شوند: «ویژگی ها و مؤلفه های درام های آپارتمانی کدام اند و از چه ساختاری تبعیت می کنند؟ »، «شباهت و تفاوت ساختاری درام های ساختمانی با سایر انواع درام های تلویزیونی چیست؟ »، «کاهش هزینه ی ناشی از توجه به درام مکان محور چه تأثیری بر کیفیت این آثار دارد؟ ». با استفاده از روش اسنادی و با رجوع به منابع کتابخانه ای و نیز با به کارگیری روش تحلیل ساختار شناسانه ی درام، به این پرسش ها پاسخ داده خواهد شد. پژوهش حاضر، با تمرکز بر جزئیات درام آپارتمانی، ساختاری فراهم و نقایص و راهکارهای رفع آن ها را در نمونه های ایرانی این گونه ی نمایشی مطرح می سازد.